ลองมองย้อนกลับไปเมื่อครั้งคุณยังเป็นนักเรียนที่ต้องตื่นไปโรงเรียนเพื่อให้ทันเข้าแถวเคารพธงชาติตอน 8 โมง และเลิกเรียนเวลา 4 โมงเย็น
มองไปแล้วมันก็ดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ หรือจะว่ากลายเป็นกิจวัตรประจำวันก็ว่าได้ ไม่ว่ายุคสมัยไหนก็จะเห็นภาพนักเรียนทำเช่นนี้ สำหรับพ่อแม่ที่ต้องส่งลูกไปเรียนทุกเช้า
สำหรับคนทำงานที่เคยผ่านชีวิตวัยเรียน สำหรับนักศึกษาที่เพิ่งจบมัธยม และสำหรับนักเรียนทุกคนที่กำลังเป็นนักเรียนอยู่ หากให้นึกถึง วัยเรียนก็ย่อมคิดถึงและเต็มไปด้วยความสุข แต่ถ้าถามลึกเข้าไปถึงระบบการเรียนแล้ว เชื่อว่าหลายคนคงมีคำถามในใจมากมาย รวมทั้งสิ่งที่อยากจะให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น และคงมีนักเรียนอีกหลายคนที่บอกว่า ฉันเรียนไม่รู้เรื่อง หรือ เรียนไปเพื่ออะไร จบแล้วเอาไปใช้อะไรได้บ้าง สิ่งเหล่านี้ย่อมมีสาเหตุ บางครั้งคุณตอบตัวเองได้หรือไม่ ว่าสิ่งที่คุณกำลังเรียนอยู่มีประโยชน์อย่างไรบ้าง แน่นอนว่ามีแต่ไม่รู้ว่าคืออะไร หลายคนที่จบมาด้วยกระดาษเพียงใบเดียว แต่เป็นเพียงกระดาษที่ใช้อะไรไม่ได้ บางคนใช้เงินเพื่อซื้อกระดาษมากอดให้มีความภาคภูมิใจว่า ฉันมีเหมือนคนอื่น

ในขณะที่บางคนไม่มีกระดาษหนึ่งแผ่น แต่กลับตอบโจทย์ในชีวิตของตัวเองได้ดีกว่า
*******************************
กำลังสำคัญของชาติในวันข้างหน้า คือเยาวชนในปัจจุบันนี้ คุณคิดว่าอีก 10-20ปีข้างหน้าประเทศจะเป็นอย่างไร หากระบบการศึกษาในปัจจุบันไม่สามารถหล่อหลอมบุคลากรที่มีประสิทธิภาพออกมาได้ และประเทศชาติจะเป็นอย่างไรหากบุคลากรที่มีประสิทธิภาพขาดไร้ซึ่งคุณธรรม ผลลัพธ์ที่ออกมาจะไม่ส่งผลแต่ภาพรวมในระดับประเทศเท่านั้น แต่มันเป็นภัยเรื้อรังที่ก่อตัวมาจากหน่วยย่อยๆทุกหน่วย รวมทั้งระบบครอบครัวและระบบการศึกษาในปัจจุบันที่ส่อแววล้มเหลวให้เห็นมากขึ้นทุกที ทุกคนคงคุ้นเคยกับคำว่า กวดวิชา เป็นอย่างดี มีสถาบันกวดวิชาเกิดขึ้นใหม่เรื่อยๆ สถาบันเดิมก็ต่อเติมขยายสาขามากขึ้นเพื่อรองรับกลุ่มลูกค้าที่ต้องการมากขึ้น แล้วคุณครูที่โรงเรียนมีไว้ทำไม ในเมื่อนักเรียนเรียกร้องที่จะไปเรียนกับคุณครูในวีดีโอ
เด็กเหล่านั้นเรียนที่โรงเรียนไม่เข้าใจจริงหรือ เรียนไม่ได้หรือครูอธิบายไม่เป็นหรือเพราะไม่สนใจที่จะเรียน แล้วเด็กเหล่านั้นเรียนกับวีดีโอแล้วเข้าใจจริงหรือ เพราะครูในวีดีโอเก่งหรือเพราะเด็กสนใจที่จะเรียนเอง......
*** รูปประกอบทุกรูปมาจากอินเตอร์เนต สามารถดุแหล่งที่มาของรูปได้จาก propoties ***

1 comment:
ชีวิตในวัยเรียนของผม เป็นช่วงเวลาของ การได้รู้สิ่งใหม่ๆของชีวิต บางอย่าง ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนมุมมองไปตลอด บางอย่างทำให้เราคิดถึงอยู่เสมอๆ บางอย่างทำให้เราได้รู้ว่า เราควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร
ผมไม่เคยไปเรียนกับ วีดีโอซีดี ดีวีดี หรือ จอทีวี
ผมไม่ได้เอ็นท์ ไม่เคยคิดที่จะไปแข่งกับคนเรียนเก่งๆ
ผมไม่เคยคิดว่าด้อยกว่าคนที่เขาเอ็นท์กัน มันคือความแตกต่างของระบบที่ผมเรียน ที่บ่มผมให้เป็นผม ระบบนี้สอนให้รู้ถึงการ อ่าน จำ ลอก จนจบช่วงมัธยม เราได้เรียนรู้ว่า การเรียนเป็นสิ่งที่ชีวิตขาดไม่ได้ สอนเราให้คิดได้หลายอย่าง หรือสอนเราให้คิดอะไรไม่เป็นเลย ตามได้แต่ตำราอย่างเดียว ขึ้นอยู่กับวิธีการสอนของอาจารย์ผู้มีพระคุณทั้งหลาย แต่ครูที่เข้าใจหาได้ยากมากๆ
ชอบวิธีการเขียนนะครับ เป็นกำลังใจให้เขียนอีกเยอะๆ ถึงจะได้อ่านไม่ได้เม้น แต่ก็จะเม้นเมื่อว่างจริงๆ อย่าหยุดเขียนนะ เพราะมันมีค่าสำหรับ อีกหลายๆคน ผมเชื่ออย่างงั้นครับ
Post a Comment